یکی دیگر از خشن‌ترین رشته‌های رزمی جهان که چند هزار سال از عمر آن می‌گذرد، “موی تای” یا بوکس تایلندی (Muaythai) نام دارد. وجود فنون گلاویزی این رشته را به کیک بوکسینگ و ساندا نزدیک ساخته است اما چیزی که در این میان موی تای را برجسته می‌سازد، استفاده از ضربات انفجاری به اعضای حیاتی بدن مانند سر است. همچنین دیگر ویژگی‌های موی تای، هدف قرار دادن مفاصل دست‌وپا است که به‌سرعت حریف را از پای درمی‌آورد.

در مبارزات رینگی، برخی از ضرباتی که با زانو و آرنج مورداستفاده قرار می‌گیرند، به‌مراتب کمتر استفاده‌شده اما در خیابان و نبردهای تن‌به‌تن، موی تای یک ورزش مرگبار است. برای این منظور فایترهایی که رشته موی تای را انتخاب می‌کنند، در بخش‌هایی از بدن مانند ساق پا، آرنج، ساعد و سیکن دست، تمرینات ویژه‌ای را انجام داده و این بخش‌ها را تقویت می‌کنند. موی تای نیز امروزه به‌عنوان یک ورزش برتر رزمی، توسط بسیاری از نیروهای نظامی جهان مانند ارتش و پلیس تایلند، مورداستفاده قرار می‌گیرد. شکستن سریع اعضای بدن، از پای درآوردن حریف در کوتاه‌مدت، ضربه به بخش‌های حیاتی و سر، گیج کردن و ضربات انفجاری، موی تای به یکی از خشن‌ترین ورزش‌های رزمی جهان مبدل کرده است!

یکی از ورزش‌هایی که رتبه نخست خشونت، آسیب‌رسانی، استفاده متنوع از سلاح‌های سرد، ربات‌های بدن و تکنیک‌های مفاصل را در خود به همراه دارد، “کونگ‌فو” است. ورزش کونگ‌فو نه فقط یک ورزش، بلکه هنری است که ریشه در “ووشو” داشته و در بطن فرهنگ کشور چین جای گرفته است. کونگ‌فو (Kung-Fu) دارای رشته‌های گوناگونی است که برخی از آنها بر پایه آرامش و ثبات فرم بدن طراحی‌شده‌اند. چینی‌ها درگذشته از کونگ‌فو برای دفاع از خود در برابر دشمنان استفاده کرده و چینی‌های جنوبی نیز کونگ‌فو را برای حمله‌هایی که اکثراً از سمت دریا بود، مورداستفاده قرار می‌داند.

برخی از خشن‌ترین رشته‌های کونگ‌فو و ووشو، در گزینه‌های جنوبی قابل‌مشاهده است. راهبان و بوداییان معبد شائولین، انسان‌هایی هستند که با پرورش مهارت خود، توانایی‌هایی بیش از یک استاد رزمی داشته و حتی بسیاری از رشته‌های رزمی جهان نیز نوعی مهندسی معکوس از ضربات کونگ‌فو هستند. بزرگ‌ترین، گسترده‌ترین و به عبارتی سخت‌ترین رشته رزمی جهان که البته در برخی از شاخه‌ها مانند “بوکس چینی” یا “سیولوم پای هوپ گار” دارای خشونت و قدرت تخریب بسیار بالایی است.

کونگ فو امروزه نه تنها به عنوان ورزش رزمی اصلی به نیروهایی نظامی بسیاری نظیر پلیس ملی چین، نیروهای ویژه ارتش این کشور و … آموزش داده می شود، بلکه توسط تیم های حفاظت بسیاری در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد. اصول کونگ فو بر اساس نبردهای نزدیک و دور پایه گذاری شده و ضربات انفجاری آن را در هیچ یک از ورزش های رزمی جهان مشاهده نخواهید کرد.

سخت ترین و خطرناک ترین رشته های رزمی جهان (عکس)

رشته ی  سنگین کـه هر شخصی توان آموختن آنها را ندارد، رشته هایی کـه ضربات مرگبار و فوق سنگین آنها برای همه ی آشنا اسـت. از فول گرفته تا جیت کاندو رشته ای کـه مرحوم بروس  آنرا اختراع کرد تمام ورزش های مرگ بار را معرفی میکنیم با ایران ناز همراه باشید واز این مطلب جنجالی لذت ببرید

رشته رزمی بوکاتور – Bokator

(حامدرحیمی  پنجکی )

این هنر رزمی مردم کامبوج در میادین نبرد استفاده می شد ودر حقیقت معادل شکست یک شیر اسـت.دراین روش رزمی و با کمک سلاح ها و ضربات وارده بـه اسانی می توان چندین نفر را از پای درآورد.

رشته رزمی کمباتو – Combato

حامدرحیمی پنجکی 

اگرچه این هنر رزمی دیگر استفاده نمی‌شود اما نوعی هنر رزمی مرگبار بود کـه در جنگ جهانی دوم توسط نیروهای مسلح کانادا بکار برده می شد.این روش کـه توسط بیل آندروود ودر سال 1910 خلق شده بود، باعث شد پس از جنگ نیروهای بسیاری تدریس آن رابه ارتش خود خواهان شوند. اما از آنجاییکه کمباتو بسیار خشن بود بیل از اینکار امتناع کرد و روش دیفندو راکه متمدنانه تر بود را خلق نمود.

رشته رزمی جیت کان دو – Jeet Kun Do

حامدرحیمی پنجکی 

این هنر رزمی ترکیبی توسط بروس لی ودر پاسخ بـه هنرهای رزمی دیگر خلق شد. او تصور میکرد کـه اگرچه هنرهای رزمی دیگر جذاب بودند اما در حقیقت کارآمد نبودند.

رشته رزمی شیپالجی – Shippalgi

حامدرحیمی پنجکی 

این هنر رزمی کـه در سه بخش – اعتماد، ضربه و تکه تکه شدن – وجوددارد، صدها سال اسـت کـه توسط ارتش کره استفاده میشود. با این تفاوت کـه بر خلاف روشهای دیگر کره ای بر تکنیک های مبارزه تاکید دارد نه جذابیت های هنرهای رزمی.

رشته رزمی کاپوئرا – Capoeira

حامدرحیمی پنجکی 

اگرچه این هنر رزمی امروزه تنها نمایش تناسب بدن و مهارت اسـت اما در حقیقت یک هنر رزمی بود کـه صدها سال پیش در گتوهای بردگی برزیل متولد شد. این تکنیک در حقیقت بـه بردگان کمک می‌کرد در برابر حمله دشمن خودرا آزاد کنند. لگدهای پرقدرت و حرکات هوشمندانه کـه همانند رقص بنظر می رسیدند بـه بردگان این فرصت را می دادند تا در خفا تمرین کنند.

تاریخچه و روش خطرناک این هنر باعث شد کـه در دوره ای از تاریخ در برزیل ممنوع شود وحتی امروزه هم در عده ای از بخش های برزیل ممنوع اسـت. اگر بازی تیکن را در پلی استیشن بازی کرده باشید قطعا حرکات جذاب شخصیت «ادی» رابه خاطر دارید کـه از روی سبک کاپوئرا ساخته شده بود.

رشته رزمی کاجوکنبو – Kajukenbo

حامدرحیمی پنجکی 

یک هنر رزمی موثر کـه دربخش جنایی پالاما در هاوایی متولد شد و با ترکیب تکنیک های موثر بـه مردم محلی این امکان را می داد تا در مقابل گروه های گانگستری و سربازان مست نیروی دریایی کـه بـه زد و خورد علاقه داشتند، مقابله کنند.

رشته رزمی روش مبارزه کیسی – Keysi

حامدرحیمی پنجکی 

روش مبارزه کیسی کـه توسط جاستو دیه گو سرانو ودر نتیجه مبارزات خیابانی اش در اسپانیا پدید آمده، در حقیقت برای دفاع از خود در برخورد با مبارزان خیابانی استفاده میشود. ایران ناز این روش درسال های اخیر شهرت یافته و حتی در فیلمهای بتمن هم نمایش داده میشود.

رشته رزمی سامبو – Sambo

سامبو یک روش مرگبار و ترکیبی از حمله و کشتی اسـت کـه در اوایل سال های ۱۹۲۰ برای ارتش سرخ پدید آمد. این روش در حقیقت برای تقویت نیروی مقابله ارتش شوروی ایجاد شد.اما با افزایش جرم و جنایت دولت آن رابه گاردهای امنیتی و نیروهای دولتی هم آموخت. بهمین دلیل اسـت کـه در روسیه سرقت از بانک گزینه جالبی نیست.

رشته رزمی لمس مرگبار – Dim Mak

لمس مرگبار یک روش  باستانی اسـت کـه با سوزن های مخصوص بـه نقاط حساس بدن حمله میشود. این حملات میتواند بـه بیهوشی و یا حتی مرگ قربانی ختم شود.شاید خطرناک ترین بخش این روش این باشد کـه تعداد زیادی از افراد قدرت آنرا دستکم گرفته و حتی نمی‌دانند کـه این روش تا چـه حد مرگبار اسـت.

رشته رزمی کیوکوشین – Kyokushin

این هنر رزمی در واقع یک سبک در کاراته اسـت اما برپایه عقاید فلسفی چون رشد فردی، نظم و احترام، ایجاد شده اسـت. این روش یکی از دشوارترین روشهای رزمی اسـت زیرا دو طرف آن چنان بـه هم نزدیک شده کـه بـه سختی می توان تکنیک دفاعی بکار برد. تعریف این روش چنین اسـت:در حقیقت مبنای این روش مبارزه صرف اسـت، بدون مبارزه هیچ مدرکی وجود ندارد، بدون مدرک اعتمادی وجود ندارد و بدون اعتماد، احترامی وجود ندارد.

رشته رزمی بوجوکا – Bojuka

این روش مبارزه ترکیبی، همانند هنرهای رزمی غیرورزشی دیگر، در دهه 90 و توسط تام شرنک ایجاد شد و بر دریافت امتیاز یا روش صحیح انجام تکنیک ها، تمرکز نمیکند.هدف این روش این اسـت کـه مبارزان دفاع کننده از خود در مبارزات خشن، بـه هر روشی از خود دفاع کنند و برخلاف روشهای دیگر این لیست، از حداقل نیروی منطقی استفاده میکند.

رشته رزمی سیلات – Silat

این هنر رزمی از مالزی می‌آید. اگر توجه کرده باشید اغلب هنرهای رزمی این لیست با توجه بـه باورهای اخلاقی یا فلسفی ایجاد شده اند، در حالیکه سیلات تنها درباره خشونت اسـت.اگرچه درباره پیدایش و هویت این هنر هنوز بحث می‌شود اما هدف آن بیرون کشیدن نقاط ضعف طرف مقابل و حداکثر استفاده از آنهاست.

رشته رزمی کونگ فو – Kung Fu

کونگ فو در حقیقت واژه ای برای توصیف تمام هنرهای رزمی چینی اسـت. اگرچه این هنرها ممکن اسـت روشهای مختلف داشته باشند اما همه ی انها بر قدرت زیاد و سرعت تمرکز دارند. کونگ فوی چینی مبنای هنر رزمی جیت کان دو بود کـه بروس لی آنرا خلق نمود.

رشته رزمی سیستما – Systema

یک روش مبارزه مرگبار کـه توسط نیروی ویژه روسیه استفاده شده و همانند کراو ماگا، هدف اصلی آن این اسـت کـه با سرعت و نیروی هرچه بیشتر بطرف مقابل فشار وارد نمود.

رشته رزمی جوجیتسو برزیلی – Brazilian Jiu Jitsu

جوجیتسو برزیلی زمانی در سراسر جهان شهرت یافت کـه رویس گریس در نخستین، دومین و چهارمین مسابقات قهرمانی اول شد. رمز موفقیت این روش مبارزه زمینی و تسلط بر طرف مقابل اسـت، تا حدی کـه او نتواند واکنش نشان دهد.

رشته رزمی موآی تای – Muay Thai

این روش کـه بدلیل ضربات سریع آرنج و زانو، «هنر هشت عضو» نامیده میشود، یک هنر رزمی دفاعی خطرناک اسـت کـه از تایلند برمی خیزد، کشوری کـه بدلیل داشتن مبارزات خشونت آمیز شهرت دارد.از بهترین مثال‌های این رشته رزمی می توان بـه فیلم‌های بسیار زیبای هنرمند رزمی کار یعنی «تونی جا» «Tony Jaa» اشاره کرد کـه در طی سال های اخیر بسیار مورد توجه واقع شده اند.

رشته رزمی کاپو کویالوآ – Kapu Ku’ialua

این هنر رزمی هاوایی کـه لوآ هم نامیده می‌شود بر شکست استخوان ها، فشار بر مفاصل و حتی مبارزه در آب تمرکز دارد. معنای نام این هنر «دو ضربه» اسـت.علاوه بر این کـه در نبردها تاریخ طولانی دارد، شرکت کنندگان آن بـه کارهای مختلفی دست می‌زنند. از جمله این کـه کل بدن رابا روغن نارگیل می پوشانند تا در نبرد کسی نتواند انها را شکست دهد. .

رشته رزمی باکوم – Bacom

باکوم یا واکون یک هنر رزمی پرویی اسـت کـه در خیابان های لیما متولد شد. این هنر رزمی ترکیبی از هنرهای رزمی دیگر بوده و حداکثر ضربه و فشار رابه طرف مقابل وارد میکند. از آنجاییکه در آن از سلاح های مخفی و فریب کاری هم استفاده می‌شود، ممکن اسـت در آن مرگ و میر هم مشاهده شود.

رشته رزمی آرنیس – Arnis

یک هنر رزمی فیلیپینی کـه کالی یا اسکریما هم نامیده میشود و همانند هنرهای رزمی دیگر این لیست بر نظم و ارزش های اخلاقی تاکید دارد. یکی از مشخصه های آن استفاده از چوب اسـت.اگرچه در طول تاریخ از سلاح های تیزی کـه کمی از چاقو بزرگ‌تر بود هم استفاده می شده «همانگونه کـه از کلمه مالزیایی کالی مشخص اسـت».

رشته رزمی پیوجیلیزم – Pugilism

این ورزش رزمی کـه بوکس هم نام دارد بـه شکلهای مختلف در سراسر جهان انجام میشود. از آنجاییکه هدف اصلی این مبارزه سر طرف مقابل اسـت، بنابر این بسیار خطرناک محسوب می‌شود و حتی در تعداد زیادی از کشور هـای جهان در قرن هجدهم ممنوع بود.

رشته رزمی والی تودو – Vale Tudo

یک ورزش رزمی تن بـه تن در برزیل کـه در زبان پرتقالی «همه ی چیز جریان دارد» معنی میشود. این روش قوانین محدودی داشته و از تکنیک هنرهای رزمی مختلف استفاده میکند.تنها مشکل این اسـت کـه این هنر بسیار خطرناک و خونین اسـت کـه اغلب در رسانه ها سروصدا بپا میکند. بهمین دلیل اغلب بـه صورت زیرزمینی انجام می‌شود.

رشته رزمی نینجوتسو – Ninjutsu

این هنر رزمی کـه توسط نینجاهای ژاپنی انجام می شد، بر مبارزات غیرقانونی، جاسوسی و ترور تمرکز داشت. حتی مبارزان آنرا بیگانه می نامیدند. مبارزات نینجایی همواره یکی از جذاب ترین مبارزات در نزد مردم عادی بوده اسـت.

رشته رزمی تند و خشن – Rough and Tumble

یکی از معدود روشهای مبارزه بومی ایالات متحده کـه در زمان انقلاب کشور آمریکا بعنوان یک روش خشن شهرت داشت. دراین چالش خشن، روشهای وحشتناکی چون ضربه بـه چشم تا زبان طرف مقابل انجام می شد. شاید تعداد معدودی از روشهای این لیست از لحاظ خشونت با این روش برابر باشند.

رشته رزمی لاین – L

لاین یک روش مبارزه مرگبار اسـت کـه مخفف مبارزه خطی مشارکتی عصبی می باشد ودر دهه ۹۰ توسط تفنگداران نیروی دریایی ایالات متحده استفاده می شد.هنوز هم اغلب نیروهای ویژه این کشور این روش رابه کار می‌برند. انعطاف پذیری این روش باعث کـه درسال های اخیر هم ارتش سپاه تفنگداران ایالات متحده آن رابه کار بگیرند. از آنجاییکه دراین روش اغلب طرف مقابل کشته میشود بنابر این نمیتوان در عملیات صلح طلبانه آن رابه کار برد.

رشته رزمی کراو ماگا – Krav Ma

تعجبی ندارد کـه مرگبارترین و موثرترین هنر رزمی جهان از یکی از مشکل سازتزین قسمت های جهان برمی خیزد. کراو ماگا یک هنر رزمی غیر ورزشی اسـت، بـه این معنا کـه سلامت طرف مقابل مهم نیست، و توسط نیروی دفاعی اسرائیل خلق شده اسـت.درحقیقت در ابتدا هدف این مبارزه مرگ دشمن نبود. بهمین دلیل دراین روش تکنیک هایی استفاده می‌شود کـه حداکثر درد و فشار را برطرفِ مقابل وارد نماید ودر 

» بروس لی

از اینکه نفر اول قابل پیش‌بینی بود شرمنده‌ام، اما مفید درمورد‌ی اژدهای سینما حرف می زنیم. بروس لی قطعا برترین بازیگر رزمی‌کار در عرصه سینما تا همه ی وقت خواهد بود.

ه گزارش پارس ناز اگر چه عمر او زود به اتمام رسید و در سن ۳۲ سالگی دار فانی را وداع گفت، اما در همان مدت کوتاه او کار‌‌های زیادی را انجام داد که بسیاری در یک قرن انجام می دهند. او در عمر کوتاه خود به استادی در رشته کنگ‌ فو دست یافت و همین طور چندین و چند کتاب نوشت و در سریال The Green Hornet در نقش Kato بازی کرد و با درخشش در این فیلم به یکی از بزرگ‌ترین ستارگان سینما جهان تبدیل شد.

فیلم‌های رزمی که او نقش بازی کرده The Big Boss، Fist of Fury، Way of the Dragon، Enter the Dragon و Game of Death میباشند که هوز بعد از حدود ۵۰ سال در سطح بالایی قرار دارند.

برترین مبارزان رزمی کار تاریخ سینما را بشناسید فیلمهای مبارزه  و رزمی همه ی وقت یکی از داغ ترین و پرطرفدارترین ژانرها بوده اند که تاکنون نیز پرطرفدار میباشند و ستاره های مشهوری در این اساس فعالیت دارند. اگر بخواهیم صادق باشیم، اینکه ببینیم دو نفر در حال مبارزه با یک دیگر میباشند واقعا هیجان‌انگیز هست، مخصوصا زمانی که با یک استایل مبارزه‌ای به این زد و خورد می پردازند.

این یکی از دلایلی هست که در این سال‌های جدید هنر‌های رزمی به ورزشی پرطرفدار تبدیل شده و همین طور دلیلی بر اینکه همۀ عاشق مشاهده فیلم های رزمی میباشند. کنگ‌فو، کاراته، کیک‌بوکسینگ، مویتای و هر استایل مبارزه‌ای که شما فکرش را بکنید، در صفحه نقره‌ای سینما همه ی چی مهیا هست تا ورزشکاران و استادان این سبک خودی نشان دهند.

امروز ما می خواهیم که به برترین این افراد بپردازیم، بازیگرانی که مهارت‌های رزمی خود را به شکلی استادانه به نمایش‌ در‌ آوردند. قطعا شما از همین اول بعضی از افراد این فهرست را تشخیص دادید، بعضی از آن‌ها نیز ناشناس‌تر میباشند و در ادامه خواهید شناخت. اما چیزی که بین همه ی این افراد مشترک هست داشتن یک مهارتی هست که به سختی به دست آورده‌اند و نمایش در تعدادی از برترین فیلم‌های رزمی که تا به حال ساخته شده هست.

 ییپ من کسی است که استعداد بروس لی در زمینه‌ی هنرهای رزمی را کشف کرد و به او آموزش داد. بروس لی به  استاد خود قول داد که کنگ‌فو را فقط در چین حفظ کند و هیچ‌وقت تکنیک‌های مبارزه را به خارجی‌ها نشان ندهد. اما او به قولش وفا نکرد.

حامدرحیمی پنجکی 

نام بروس لی برای کسی ناآشنا نیست. بازیگری که کونگ‌فو را به هالیوود آورد. در این پست می‌خواهیم به ۲۰ نکته‌ی مهم که بروس لی را به یک رزمی‌کار حرفه‌ای مبدل می‌کند، بپردازیم.

در ابتدای این مطلب و قبل از  این که به ۲۰ نکته‌ی مخصوص او برسیم، می‌خواهیم یک معرفی کوتاه از او داشته باشیم: بروس لی در تاریخ ۲۷ نوامبر سال۱۹۴۰ میلادی (۶ آذر ۱۳۱۹) در سانفرانسیسکو کالیفرنیا چشم به جهان گشود و تا قبل از ۱۸ سالگی در هُنگ‌کنگ بزرگ شد و دوباره برای ادامه‌ی تحصیلات به سانفرانسیسکو بازگشت. بروس لی به خاطر فیلم‌های ملی-میهنی یک چهره نمادین برای تمام مردم جهان، به خصوص برای چینی‌ها تبدیل شد. غلبه‌ی او بر حریف‌های اروپایی و آمریکایی غروری را دل طرفداران او به وجود می‌آورد. نحوه‌ی ورود او به سینما به این گونه بود: او در یک مسابقه‌ی کاراته شرکت کرده بود و از قضا کارگردان سریال The Green Hornet (زنبور سبز) در آن‌جا حضور داشت و محو هنرهای رزمی او شد. به همین خاطر از بروس لی خواست که در سریال او ایفای نقش کند. بازی‌های زیرپوستی و احساسی او امروزه در کمتر فیلم‌هایی دیده می‌شود. فیلم‌های شناخته شده‌ای که در رزومه‌ی کاری او وجود دارد، به شرح زیر است:

• Marlowe (مارلو در سال ۱۹۶۹)
• The Big Boss (رئیس بزرگ در سال ۱۹۷۱)
• Fist of Fury (در ایران معروف به خشم اژدها- ۱۹۷۲)
• Way of the Dragon (راه اژدها در سال ۱۹۷۲)
• Enter the Dragon (اژدها وارد می‌شود در سال ۱۹۷۳)
• Game of Death (بازی مرگ که به دلیل فوت بروس لی از بدل او در ادامه ساخت فیلم استفاده شد)

سریال‌های تلویزیونی او را نیز در زیر مشاهده می‌کنید:

• The Green Hornet (زنبور سبز در سال ۱۹۶۷ - ۱۹۶۸)
• Batman (بتمن در سال ۱۹۶۷ - ۱۹۶۸)
• Ironside (آیرونساید در سال ۱۹۶۷)
• Blondie (مو طلایی در سال ۱۹۶۹)
• Here Come the Brides (عروس می‌آید در سال ۱۹۶۹)
• Enjoy Yourself Tonight (امشب از خودت لذت ببر در سال ۱۹۷۰)
• Longstreet (خیابان طولانی در سال ۱۹۷۱)

بروس لی در در ۲۰ جولای ۱۹۷۳ (۲۹ تیر ۱۳۵۲) به طرز مشکوکی  در سن ۳۳ سالگی از دنیا رفت. اکنون که حدود ۴۲ سال از مرگ او می‌گذرد، صحبت‌های متفاوتی درباره‌ی این اتفاق زده می‌شود. اما این‌طور که به نظر می‌رسد او به تومور مغزی دچار شده بود و پس مصرف قرصی به کما می‌رود و پس مدتی فوت می‌کند. برخی‌ نیز می‌گویند که او را به قتل رسانده‌اند. اما هر چه که هست او دیگر در میان ما نیست و باید با فیلم‌ها و سریال‌های او زندگی کنیم. ۱- بروس لی با تمرین کردن، حرکات خود را چنان سریع انجام می‌داد که می‌توانست دانه‌های برنج را در هوا با چوب مخصوص غذاخوری چینی‌ بگیرد. حرکات او به قدری سریع بود که عوامل فیلم‌سازی مجبور بودند برای این‌که‌ تماشاگران بتوانند حرکات او را ببینند، سرعت فیلم را پایین بیاورند.

( حامد رحیمی پنجکی )

اویاما بعد از تمرین های  سخت و طاقت فرسا در کوه ها، hyakunin kumite را به عنوان آزمون نهایی کیوکوشین انتخاب کرد. او در اوج شرایط فیزیکی بود و بر این باور بود که بهترین زمان برای انجام  این کار است. بنابراین او بهترین رزمی کاران کمربند سیاه باشگاه خود را به عنوان حریفان خود انتخاب کرد. او به طور متوالی با هر رزمی کار دو دقیقه مبارزه می کرد. بعد از آنکه کل گروه رزمی کاران به مبارزه پرداختند دوباره از اول به ترتیب مبارزه می کردند تا 100 مبارزه به پایان برسد. او تصمیم گرفت که این 100 مبارزه را در طول 3 تکرار کند ( یعنی جمعا 300 مبارزه در طول  3 روز).  او بعد از هر 20 مبارزه زمانی کمی را به استراحت و نوشیدن مایعات اختصاص میداد. اویاما برای افزایش ترشح آدرنالین و حس پرخاشگری خود سعی کرد که بین هر  100 مبارزه میزان خواب خود را به حداقل برساند.

بسیاری از دانش آموزان اویاما چند بار در طول 3 روز مبارزه کردند. تعداد کمی از آنها توانستند خود را از چنگ مصدومیت نجات دهند. اویاما بیشتر حریفان خود را تنها با زدن یک ضربه knockout میکرد.  اگرچه او میخواست که برای چهارمین روز هم به این مبارزات ادامه دهد اما به دلیل عدم تمایل حریفان برای انجام مبارزات بیشتر قادر به انجام آن نبود. اویاما در طول این سه روز مبارزه، از هیچ باند یا نواری برای محافظت از دست و پاهای خود استفاده نکرد. هیچ رزمی کار دیگری تاکنون نتوانسته است در چنین مدت کوتاهی 300 مبارزه انجام دهد. 

 Kimura یکی از برترین جودو کاران در تمام دوران ها می باشد. او توانست در سن 18 سالگی به کمربند سیاه دست یابد. او اولین کسی بود که پشت سر هم توانست 3 مقام اول قهرمانی جهان را کسب کند. Kimura در طول عمر خود فقط در 4 مبارزه شکست خورد.

Helio Gracie از بنیان گذاران نوعی از جودو بود که به عنوان جوجیتسوی برزیلی شناخته می شود. جوجیتسوی برزیلی نوعی از جودو می باشد که بیشتر بر روی گلاویز شدن بر روی زمین تمرکز می کند (اگرچه قلاب زمینی در جودو نیز  وجود دارد اما در جودو بیشتر بر روی پرتاب کردن و انداختن تمرکز می شود). پس از توسعه این سبک از مبارزه، خانواده Gracie از مبارزان دیگر سبک های هنرهای رزمی دعوت کردند که به برزیل بروند و جوجیتسوی برزیلی را آزمایش کنند. Helio در طول دوران ورزشکاری خود توانست رزمی کاران مشهوری را شکست دهد.

در سال 1951 Kimura که 34 سال سن داشت به همراه دو همکار جودوکار ژاپنی خود به برزیل رفت. Helio Gracie که 38 سال سن داشت از یکی از یاران Kimura شکست خورد. پس از آن  Kimuraدر حضور بیش از 20 هزار تماشاگر و رئیس جمهور و معاونش با Gracie مبارزه ای را انجام داد. در طول این مسابقه Kimura چندین و چند بار موفق شد که Gracie را به زمین بیاندازد، اما تشک نرم مانع از این شد که آسیب جدی به او وارد شود. بعد از گذشت حدود 10 دقیقه Kimura توانست Gracie را به زمین بیاندازد و تلاش کرد که او را خفه کند. برای انجام این کار او را در بین بازوهای خود گرفت و فشار داد. در ادامه با مقاومت زیاد از سوی Gracie، Kimura بازوی او را شکست.

اویاما بنیانگذار کیوکوشین کاراته می باشد که در محافل کاراته به دلیل  کشتن 50 گاو با دست خالی بسیار شناخته شده است. او توانست در سبک کمیته 100 نفر را که در آزمون مهارت های فنی،  استقامت بدنی و روانی مورد ارزیابی قرار گرفته بودند و انتخاب شده بودند را بدون آنکه زمان مسابقه به پایان برسد شکست دهد. این شاهکاری است که تعداد انگشت شماری از مردان در طول تاریخ توانسته اند آن را انجام دهند. کسانی که خواسته اند به این رکورد دست پیدا کنند به علت خستگی شدید فیزیکی شکست خورده اند. هیچ مردی جز اویاما نتوانسته است به این دست آورد بزرگ دست یابد.

فیلم‌های هنرهای رزمی یک زیرمجموعه از فیلم‌های اکشن هستند که از هنرهای رزمی بسیاری برخوردارند. این نبردها معمولاً ارزش جذابیت های سرگرمی فیلم‌ها هستند و اغلب یک روش داستان سرایی و بیان شخصیت و توسعه است. فیلم های هنرهای رزمی معمولاً شامل انواع دیگری از اقدامات، مانند مبارزه با دست، دست و پا، تعقیب و تیراندازی می شوند.